7. Medische behandeling van AN definitief taboe
In oktober 1966 verscheen het langverwachte artikel van de psychiaters Dally en Sargant, met de resultaten van het vijf jaar durende experiment met AN-patiënten. Dit artikel werd gepubliceerd in het British Medical Journal (BMJ) en draagt de eenvoudige titel: “Treatment and Outcome of Anorexia Nervosa.”
De uitkomsten van het vijfjarige experiment
In de vijf jaar dat deze studie had geduurd, werden er in totaal 57 nieuwe AN-patiënten in de Londense kliniek opgenomen, die voor de studie in aanmerking kwamen. Zij werden ‘at random’ (willekeurig) onderverdeeld in twee groepen, die volkomen vergelijkbaar waren qua samenstelling:
- Groep A, bestond uit 30 patiënten, die voor de eerste keer met de nieuwe combinatietherapie werden behandeld.
- Groep B, bestond uit 27 patiënten, die alleen behandeld werden met bedrust, een calorierijk dieet en extra vitaminen. De helft van de patiënten in deze groep kreeg een slaapmiddel voor de nacht.
Inclusiecriteria:
Voordat de patiënten mee konden doen in de studie, moesten ze voldoen aan de volgende vijf criteria, zodat de diagnose AN met zekerheid gesteld kon worden.
- De patiënt lijdt korter dan vier jaar aan AN en weigert om te eten.
- De patiënt heeft na haar puberteit ernstig ondergewicht ontwikkelt.
- Patiënten hebben drie maanden of langer amenorroe. Als de menstruaties nog niet begonnen zijn, moeten de patiënten zestien jaar of ouder zijn.
- Er zijn geen aanwijzingen voor bijkomende psychiatrische stoornissen, zoals schizofrenie, depressie of een organische ziekte.
- Patiënten zijn niet ouder dan 35 jaar.
Tellen we de 28 patiënten mee uit hun eerste publicatie in 1960, dan hebben Dally en Sargant dus in totaal 58 patiënten met de experimentele therapie behandeld. Een aparte groep met 11 chronische patiënten, die langer dan vier jaar aan AN hadden geleden, werd daarnaast eveneens met de experimentele combinatietherapie behandeld.