14. De behandelresultaten tot op heden
De huidige behandeling van AN-patiënten, vereist een langdurige, intensieve, multidisciplinaire begeleiding. Volgens Annemarie van Elburg, hoogleraar eetstoornissen, zijn behandelingstrajecten van zes jaar of langer geen uitzondering! Het is dan ook logisch, dat patiënten die in aanmerking te komen voor een poliklinische of een klinische behandeling, te maken krijgen met lange wachtlijsten. Voor een behandeling in een van de gespecialiseerde eetstoorniscentra kan de wachttijd zelfs oplopen tot bijna een jaar!
Ondanks de nieuwe behandelprotocollen, die de afgelopen 10-15 jaar zijn ingevoerd, vallen de behandelresultaten nog altijd heel erg tegen. De officiële cijfers zeggen dat zo’n 40-45% van de patiënten binnen een periode van zes jaar geneest. Dat betekent, dat een meerderheid van de patiënten, na jaren van behandeling, niet geneest en dus een chronische vorm van AN ontwikkelt. Deze groep patiënten verdwijnt uit de statistieken. Zij zullen echter hun leven lang een problematische relatie met voeding blijven hebben. Vaak blijven ze erg mager en hebben ze veel lichamelijke klachten.
- 14.1 Lange termijn behandelresultaten in de 20e eeuw.
Aan het eind van de vorige eeuw verschenen diverse studies, die de resultaten van AN behandelingen op de lange termijn hebben onderzocht. De theorieën van Hilde Bruch hadden in de vorige eeuw nog niets aan overtuigingskracht ingeboet. De patiënten werden in die tijd nog voornamelijk in grote psychiatrische inrichtingen behandeld. Als het gewicht een gevaarlijke ondergrens had bereikt, werden de patiënten (vaak gedwongen) opgenomen in een algemeen ziekenhuis voor parenterale voeding. In de 90-er jaren van de vorige eeuw, verschenen de eerste twee langjarige studies, waarin de behandelresultaten gemeten over een langere periode, waren onderzocht.
- De eerste studie over de lange termijn resultaten van de behandeling van AN-patiënten verscheen in 1991 in het British Medical Journal. Het artikel van A.H. Ratnasuriva et al. getiteld “Anorexia Nervosa: Outcome and prognostic factors after 20 years”, beschrijft de uitkomst van de behandeling van een groep van 41 AN-patiënten, die gedurende een periode van twintig jaar waren vervolgd.
Van die groep herstelde slechts 12 patiënten, 13 patiënten bleven min of meer chronisch patiënt, 15 patiënten waren nog altijd opgenomen. Zes patiënten bleken na verloop van tijd te zijn overleden, hetgeen neerkomt op een mortaliteit van 15%!